TANIKLIKLAR

„... Musa çölde yılanı nasıl yukarı kaldırdıysa,İnsanoğlu'nun da öylece yukarı kaldırılması gerekir.... Öyle ki, O'na iman eden herkes sonsuz yaşama kavuşsun....... «Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama hepsi sonsuz yaşama kavuşsun.... Tanrı, Oğlunu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. O'na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen ise zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı'nın biricik Oğlunun adına iman etmemiştir... (Yuhanna 3:14-18). ..........

TANIKLIKLAR

Diğer Tanıklıklar

Bu İSA MESİH bana insanların davrandığı gibi davranmadı - (Ali Top. - Almanya)

Allah’ın Önünde Utanmaya Başlamıştım Ekrem Göksu, Hollanda

Artık Ben de Tanrı'nın Bir Çocuğuyum (Gül Bulut)

Ramazan (Antalya-Incili Kilise Pastörü)

Beni karanlıktan ışığa, ölümden yaşama geçirdi - (Esat Avcıoğlu - Köln)

Dua ederken gözyaşlarım sel gibi akıyordu... - Apo Rumi (Köln)

Neden Hristiyan Oldum? - Mustafa Efe (Istanbul)

Sabah Yıldızı - Hatice

İslamiyet'ten Hristiyanliğa Olan İnanç Yolculuğum - Yücel

Dualar ve vaazlar beni çok etkilemisti - Sacide - Köln

Aradığımı Bulmuştum - Yusuf Kara - Köln

Iman, Umut, Sevgi - (Soner)

Abdest, Namaz Değil Beni Tanrı Lütfu Kurtardı(Güler Taşçı)

www.kolnkilisesi.com

Bir Kadiri Tarikatı Şeyhinden Nasıl Hıristiyan Olduğunun

Tanıklığı

Neredeyse çocukluğumun ilk yıllarından beri İslam öğretisi içerisinde büyüdüm. Ağbim bu tür konulara çok düşkün olduğu için beni de bu konularda eğitmeye çalışmıştı. Yıllarca bu konularda bir çok öğreti içeren tarikat ve bunların şeyhleri konumunda ki din adamları ile yakın ilişkilerim olmuştu. Bu insanlar, Ruhsal bazı yeteneklerimin var olduğuna beni inandırarak, İslama hizmet edebilmem için bana bir çok konuda (hadis, kelam, tasavvuf, tarikat, şeriat vs) eğitim verilmesi için çaba sarf etmişler ve her zaman özel bir yere sahip olduğumu belirtmişlerdi.

Son yıllarda kadiri tarikatının bir kolunda, şeyhlik yaparak bir çok müridin irşad edilmesi vazifesinin manevi alemden bana verildiğini ve bu konuda her türlü maddi ve manevi yardımı göreceğim hususunda teminatlarla irşat vazifesini üstlendim. Bir yandan müridler ediniyor bir yandan ise dünyanın en büyük "Hadis Külliyatı" çalışmasını yürüten iki adamdan biri olarak Arabistan ve İngiltere'den bu çalışmalar için maddi destek buluyordum.

Çok saygı görüyordum. Müridlerim beni rüyalarında Muhammed olarak görüyorlardı. Herkes şaşkınlık içerisindeydi. Beni yetiştiren şeyhler dahil mucizevi bir çok olaylarıma "keramet" gözü ile bakıyorlardı. Beni yetiştiren şeyhlerden biri, artık bana danışmadan, onayımı almadan bir şey yapmaz olmuştu. Bu kişi Türkiye de çok saygı görüp tanınan yaşlı bir Nakşibendi şeyhiydi. "OLSUN" dediğim her şey gerçekleşiyordu. En imkansız gibi görünenler bile.

Müridlerim benden çok uzaklarda olmalarına rağmen, gece yarıları beni başka yerlerde dolaşırken ve birilerine yardım ederken görüyorlardı. Oysa ben o saatlerde uyuyor oluyordum. Bu olanlara bende çok şaşırıyor ama geçmişteki İslami hikayeleri anımsadığımda kendimi Allah'ın seçtiği özel biri olarak görüyor ve çok öğünüyordum. Burnumda kaf dağındaydı. Her ne kadar öyle olmamam söyleniyor olsa da, bana bu nasihatleri veren şeyh efendilerimin çoğunda bu gururu ve burnu büyüklüğü görüyordum.

1998'in Aralığının son günlerinde, Hadis çalışmalarına maddi kaynak bulmak için Arabistana gittik. Ramazan ayı olduğu için gündüz hep boş geçti. Bol bol ibadet etme fırsatını buldum. Saatlerce namaz kıldım. Muhammedin kabrinde saatlerce Kur'an okudum, Kabe'de saatlerce namaz kılarak zikirler yaptım. Nede olsa Allah'ın seçilmiş kulu olduğuma inanıyordum. İnanıyordum derken, farkettiğim bir şey ise, bütün bunlar olurken kendimde olağan üstü değişiklikler olmasını yada birşeyler hissetmeyi bekliyordum. Ama kendime bile itiraf edemediğim şekilde HİÇ BİR ŞEY HİSSETMİYORDUM.

1999 un ilk günlerinde, gerekli görüşmeleri yaptıktan sonra Türkiye'ye döndük. Oldukça iyi para koparmıştık Arab asıllı bir iş adamından ve birkaç büyük otel sahibinden. İslama hizmet etmenin verdiği huzuru, zoraki hissetmeye çalışarak, kolları İngiltere'deki İslami cemaatlerden maddi yardım bulabilmek için sıvadım. İlk görüşmelerimde 10.000 sterlinlik bir yardımı garantiledim. Ayrıca daha fazla maddi destek sağlayabilmek amacıyla bir de, yeni bir ithalat ve ihracat şirketi kurduk. Bu şirket için bir çok iş bağlantısının ve ithalatın gerçekleşebileceğine inandığımız İngiltere'de de yeni bir şirket kurmayı planlayarak çeşitli kişilerle görüştük ve "İslami çalışmalara destek" amacıyla İngiltere'de de bir şirket kurulmasına karar verdik ve İstanbul'da kurulu olan bir ithalat ve ihracat şirketine de ayrıca ortak olduk. Ve İngiltere'ye gittik. 15 günlük bir araştırmadan sonra Türkiye'ye dönerek durum değerlendirmesi yaptık. İçimde garip bir huzursuzluk vardı. Sanki bir şeyler olması gerektiği gibi değildi.

Bu sefer İngiltere'ye yalnız gittim. Şirketi kurmaktan vazgeçerek, Hadis çalışmalarına sağlanan 10.000 sterlini alıp dönmeyi dişünüyordum. Ama bu yardımı yapacak insanı aradığımda adamın ölmüş olduğunu öğrendim.

Geri dönmek için eşime ve çocuklara da bilet almam gerekiyordu. Bu yüzden Leeds’den Londra'ya gitmem gerekti. Londra'yı bilmediğim için Türkiye'den "İslami Araştırmalar Merkezi"nden (İSAM'dan) tanıdığım ilahiyatçı bir dostum olan M. Yayla'yı arayarak benimle Londra'da işimi görene kadar ilgilenmesini rica ettim.

Leeds den kalkan otobüs beni sabah sekiz gibi Londra'ya Victoria Otobüs İstasyonuna bıraktığında arkadaşımın, beni almak için gelmesine 2,5 saat vardı. Vakit geçirmek için biraz yürümek istedim. Saat kulesine kadar yürüyüp geri dönüyordum ki, içimden bir şey şu binaya gir dedi sanki.

Girdiğim yer ana cadde üzerinde bir Katedral'di. İçerde dolaştım, İsa'ya dua ettim. Ama neden böyle davrandığımı bilmiyordum. Sanki oraya girdiğim zaman başka biri olmuştum. İçimdeki bir yerler serinlemişti sanki. Ama çıktığımda her şey aynıydı. Ne işim olurdu benim katedrallerde falan. Ben kadiri tarikatının bir üyesi ve şeyhiydim. Kendi kendime bütün gün kızarak işim bittikten sonra Leeds'e geri döndüm. Katedrale girdiğimde duyduğum o güzel duygular ve rahatlık hissini hatırımdan çıkartmaya çalışıyordum. Ben Arabistan da Muhammed'in çevresinde ve Kabe de bile böyle rahatlık ve huzuru beklemiş ama bulamamıştım. Bir Hıristiyan mabedinin bana huzur vermesini hazmedemezdim doğrusu.

Türkiye'ye döndükten sonra bir süre eşimin büyükannesinde misafir kaldık. Bir akşam eşim İsa'yı bir altın kafes içerisinde 'slayt' görüntü olarak gördüğünü söyledi. Ve daha sonra bir elin avucunu gördüğünü, bu avuçta ise sanki yaralar üzerinde filizlenmiş üç tane çimen gördüğünü bu üç tane filizin her birinin adının kendisine söylendiğini ama ancak sadece bir tanesinin adının aklında kaldığını söyledi. Ona söylenen isim veya kelime Türkçe telaffuzu ile 'çeynbileyn'di. Bunu hemen sözlükten baktık. Eşim çok iyi İngilizce bildiği için bu kelimenin İngilizce olabileceğini düşünmüştü. Ama tam olarak anlamını bilmiyordu. Daha sonra hayretle gördük ki, bu kelime "chamberlane" idi ve anlamı "DAVET"ti.

Ertesi gün eşimin ısrarı ile İstiklal caddesindeki Saint Antuan kilisesine gittik. O içeride dua ediyordu. Ben de söylenerek içerde dolaşıyordum. Eşime biraz kızıyordum. Bilmiyor muy du benim İslama ne kadar düşkün olduğumu? Benim şeyh olduğumu bildiği halde, üstelik aynı zamanda müridemdi de, bu şekilde ısrar etmesine bozuluyordum. Yine de onu kırmamak için gitmiştim. O gün öyle geçti.

Bu olaydan sonra, aradan 6 aya yakın bir zaman geçmişti. Her gece ibadet ve kur'an okumakla meşgul oluyordum. Hiç mi hiçbir huzur hissetmiyordum. Bunun yanı sıra tarikatın içinde ki bazı kişilerin çekememezlikleri ve fesatlıkları da çok canımı sıkıyordu. Dualarıma yanıt gelmez olmuştu. Sanki Allah beni duymuyor ve ilgilenmiyordu. İç sıkıntısı beni tamamıyla bunaltmıştı. Hiç sevgi hissetmiyor, Tanrı'nın gerçekten benden uzak olduğunu hissediyordum. Sanki tamamen çaresiz ve yapayalnızdım. Bir akşam bütün hayatımı etkileyecek olan bir hareket yaptım. Bütün kitaplarımı duvarlara vurdum, isyan ettim, Tanrı'ya artık inanmadığımı bağırdım. Beni duymadığını vs her şekilde Allah'ı inkar ettim. Sanki O'nunla kavga ediyordum. Çok sinirliydim. Lanetler okuyarak odama gittim ve yatağa uzandım.

Sakinleşmek için gözlerimi kapadım. O anda ne olduysa oldu. Birden karşımda Rab İsa'yı gördüm. Gerçek gibi demiyeceğim. Gerçek olarak gördüm. Ve birbirimize dokunacak kadar yakındık ve gerçekti.

Bana "Ne arıyorsun?" diye sordu. Çok şaşırmıştım, ama "Gerçeği arıyorum" diye zar zor yanıt verdim. O da bana "Yol, Gerçek ve Yaşam Benim" dedi.

Bana doğru daha da yaklaşarak sağ elini başımın üzerine uzattı. Sanki elinin değdiğini hissediyordum. O anda eşimde yanıma gelmiş beni sakinleştirmeye çalışıyordu. Ona İsa'yı görüyorum dedim. Şaşırmıştı. "Gözlerin kapalı nasıl görüyorsun?" dedi. "Gerçek gibi. İşte bana dokunuyor ve içime başımdan bir şeyler, bir enerji akıyor" dedim. O anda İsa elini başıma değdirmişti O'nun elinden sanki şimşek gibi bir enerji çıkıyordu ve başımdan aşağı bir saniyeden de az bir zamanda büyük bir hızla geçen bu enerjiyi en az 45-50 saniye boyunca hissettim. Enerjinin şiddetinden vücudum yatakta sarsılıyordu. Eşim panik yapmaya başlamış ve aynı zamanda korkarak bana seslenmeye başlamıştı ki, İsa bana, "Eşine söyle korkmasın" dedi. Ben de zar zor o enerji yoğunluğu içerisinde eşime korkmamasını İsa'nın öyle dediğini söyledim. İçimden şiddetli bir enerjinin geçtiğini fark ediyordum, başımdan İsa'nın elinin bulunduğu yerden Vücuduma dağılıyor, ayaklarımdan fışkırarak çıkıyordu sanki. Bir an başımdan giren enerjinin sanki bembeyaz parlak olduğunu, ayaklarımdan çıkan enerjinin ise sanki karanlık bir güç olduğunu hissettim. Bütün bunların bir dakikanın da altında bir süre sürdüğünü sanıyorum. Biraz daha devam etseydi sanırım bayılacaktım. Bu bittikten sonra İsa bana "Bu gerekliydi" dedi. Ve birçok konuda konuşmaya başladık.

Ben gözlerim kapalı ama başka bir dünyada İsa ile konuşuyordum. Aynı zamanda eşim yanımda ne söylerse duyuyordum. Eşimin söylediği her şeyi de İsa duyuyordu. Bize "Tövbe edin ve bana İman edin" diyordu. Bunu nasıl yapmamız gerektiğini bize bildireceğini ve hayatımızı kendisinin yönlendireceğini söyledi. Ancak eşim bir soru sordu. 6 ay önce, Kilisede dua ettiği zaman İsa'nın onu duyup duymadığını İsa'ya sormamı istedi benden. Bu soruyu sorduğumda İsa, "Evet, duydum" dedi. Eşim ise duasında ne dediğini sormamı istedi. Ben de sordum. "İsa olarak ben, eğer gerçeksem size sahip çıkmamı istedi benden" dedi. Bunu eşime söylediğimde eşim hüngür hüngür ağlamaya başladı.

Bu İsa ile yüz yüze gerçekten konuştuğumun gerçek kanıtıydı. Ben eşimin ne dua ettiğini bilmiyordum, sormamıştım da. Zaten orada dua ettiği için biraz ona kızgındım da. Hiçbir zaman ona kilisede ne dua ettiğini sormadım. Yani bilmiyordum onun nasıl dua ettiğini, ama Rab bildirdi. Bunun çok önemi vardı bizim için. Bütün bu gördüklerim bir rüya, bir hayal, halüsunasyon vs değil hepsi gerçekti. Ve şu anda tam hatırlayamadığım bir çok Ruhsal ve derin Tanrı bilimi ile ilgili konularda konuştuk. Yeri geldiğinde Rab bana bunları hatırlatacaktır sanıyorum. O akşam eşim ve ben tövbe ettik ve İsa'yı Rabbimiz ve Kurtarıcımız olarak kabul ettik. Bol bol içimizden geldiği gibi dua ettik ve bizi yönlendirmesini bekleyeceğimize söz verdik.

Rab bizi çok bekletmedi. Ertesi gün hayatımızı tam anlamıyla değiştirecek Kutsal Ruh ile dolu birini harika planı ile karşımıza çıkarttı.

Bir süre sonra Rabbi rüyamda gördüm. Önce ki görüntüsü değildi. Arka sağ tarafımda şiddetli bir enerji vardı. Biliyordum Rab oradaydı. Bakamıyordum. Bakarsam sanki enerjinin şiddetinden yok olacakmışım gibi geliyordu. Önümde dünya vardı. Sanki dünyayı uzaydan, ben önde Rab arkada seyrediyorduk. "Git onlara beni anlat" dedi . O günden beri Rab hayatımızda Mucizelerle yaşıyor.

Hamdosun O beni, Kendisini herkese anlatabileceğim bir yere getirdi. Tarikat ne mi oldu. Bir sürü kötülük yapılmak istendi, ama Rab her seferinde, bana ve aileme kurulan tuzakları ve kötü düşünceleri uzaklaştırdı. Ve tarikattaki insanlardan bazıları benden özür dilerken yüzüme bile bakamıyacak kadar utandılar. Rab bizi böyle korudu. Ve dua edip te gerçekleşmeyen bir duam olduğunu hatırlamıyorum. Hem de birkaç gün içinde.

http://www.incilturk.com/

Anasayfa